Studio BABBET uit Barneveld won vorig jaar de publieksprijs Finest Sustainable Design tijdens de Hoog Design Awards. Interieurarchitect Babbet Duijkers laat zien hoe zij karakter geeft aan luxe interieurs met biophiel design.
In haar eigen huis kon Duijkers vrij experimenteren met materialen en technieken die zij ook bij klanten toepast. Het resultaat is een interieur dat niet alleen duurzaam is geproduceerd, maar ook voelbaar bijdraagt aan een gezond binnenklimaat.
Natuurlijke materialen
De materiaalkeuzes in de woning zijn zorgvuldig en doordacht. Zo zijn de tegels in de badkamer van La Pietra Compattata. Ze zijn gemaakt van restgraniet. In plaats van een energie-intensief bakproces zijn deze tegels aan de lucht gedroogd, waardoor er geen gas nodig was tijdens de productie. “Het zijn juist dit soort keuzes die vaak onderbelicht blijven, maar die enorm veel impact hebben,” aldus Duijkers.
Voor het hout is gekozen voor bamboe, een snelgroeiend grasgewas dat tot wel een meter per dag kan groeien. Bamboe slaat gedurende zijn levenscyclus meer CO₂ op dan nodig is voor de oogst en verwerking, wat het tot een bijzonder duurzaam materiaal maakt.
De gordijnen zijn vervaardigd uit gerecyclede Nederlandse wol. “Dat is een materiaal dat in grote hoeveelheden wordt weggegooid, omdat het voor de reguliere textielindustrie te duur is om te verwerken. Terwijl het juist ontzettend mooi en comfortabel is,” zegt Duijkers.
Ook de wandbekleding draagt bij aan het totaalconcept. Deze bestaat uit circulair textiel dat op natuurlijke wijze is bedrukt. Duijkers liet een subtiele gradiënt aanbrengen, waardoor het oppervlak diepte en nuance krijgt. De vloer is uitgevoerd in marmoleum, een product dat grotendeels bestaat uit natuurlijke grondstoffen zoals lijnolie en houtmeel.
Prettiger wonen
Volgens Duijkers is het effect van natuurlijke materialen direct merkbaar. “Niet alleen omdat ze milieuvriendelijk zijn geproduceerd, maar vooral omdat ze iets doen met de ruimte. De akoestiek is beter, de lucht voelt schoner en de materialen zijn adaptief. Ze nemen vocht op en geven het weer af wanneer dat nodig is.”
Daarnaast speelt geur een rol. “Veel mensen onderschatten dat. Natuurlijke materialen ruiken anders. Het voelt meteen prettig en vertrouwd als je binnenkomt.”
Toch merkt Duijkers dat opdrachtgevers zelden expliciet vragen om een biophiel interieur. “Sterker nog, ik denk dat alle marketingverhalen rondom duurzaamheid mensen juist sceptisch hebben gemaakt. Het woord ‘duurzaam’ is zo vaak en zo vrijblijvend gebruikt, dat het zijn betekenis deels heeft verloren. Dat geldt ook voor ‘biobased’. Daarom kies ik voor de term biophiel. Daar kan ik duidelijk inhoud aan geven. ”
“Het gaat mij niet alleen om milieuwinst, maar om het creëren van een prettige leefomgeving. Biophiel design draait om de verbinding met de natuur en het welzijn van de gebruiker.”
Volgens de interieurontwerpster roept die term minder weerstand op. “Je kunt discussiëren over wat duurzaam of biobased precies betekent, maar biophiel design gaat simpelweg over hoe een ruimte aanvoelt. Dat is iets wat iedereen begrijpt.”
Het circulaire behang dat Duijkers in haar eigen woning toepaste, werd ook gebruikt in een bijzondere woning in Ede. Daar kreeg het materiaal een totaal andere uitstraling door een uitgesproken kleur en een krachtig gradiënteffect.
Voor deze woning ontwierp Duijkers niet alleen het interieur, maar ook de keuken. “Dat is iets wat ik nog altijd met veel plezier doe,” zegt ze. “Na mijn studententijd heb ik zeven jaar voor Superkeukens gewerkt. Daar heb ik mijn ervaring voor interieurontwerp opgedaan en nog steeds ontwerp graag keukens.”
Volgens Duijkers is een keuken veel meer dan een functionele ruimte. “Het is een puzzel van esthetiek, ergonomie en techniek. Maar ik vind het zonde om de keuken los te zien van de rest van de woning.”
In de woning in Ede wilden de opdrachtgevers een neutrale basis, met ruimte voor kleur. Roze bleek een tint waar zij zich prettig bij voelden. Omdat het stel graag televisiekijkt, werd een knusse, naar binnen gerichte zithoek ontworpen. Het behang speelt daarin ook een grote rol.
In de keuken werd juist gezocht naar verbinding met buiten. Het werkblad is uitgevoerd in DURASEIN, een duurzaam en thermisch vervormbaar materiaal. “Daardoor konden we deze vorm maken. Het is bovendien een mooi alternatief voor marmer, dat vanuit duurzaamheidsoogpunt minder gunstig is.”
De handgemaakte bronzen grepen zijn afkomstig uit België. Ook aan bergruimte is geen gebrek. Een praktische uitdaging was de doorgang naar de garage, die nu volledig is geïntegreerd in de keukenwand. “Je merkt de deur nauwelijks op.”
Eigenzinnige details
Duijkers denkt voor veel klanten verder dan alleen de grote lijnen. Voor de woning in Ede ontwierp zij niet alleen het behang en de keuken, maar ook de eettafel.
“De ruimte vroeg om een grote tafel, maar als je meestal met z’n tweeën bent, kan zo’n object ook leeg aanvoelen. Daarom heb ik een vorm bedacht met een intiem gedeelte voor dagelijks gebruik, terwijl er genoeg plek is om gasten te ontvangen.”
Ontwerpt zij een meubel niet zelf, dan zoekt zij naar materialen met een eigen signatuur. Zo paste ze tegels toe van het Italiaanse merk Mutina, dat samenwerkt met kunstenaars en ontwerpers. Mutina heeft zelf geen fabriek, maar zoekt per ontwerp een geschikte producent.
Van dezelfde tegels liet Duijkers ook een badkamermeubel maken, zodat het materiaal als kunstzinnig element terugkomt in meerdere ruimtes.
Creatieve oplossing
Ook een interieur in Barneveld werkte Duijkers tot in detail uit. De opdracht: een werelds ontwerp voor een huurwoning voor expats in het hogere segment. Ondanks een bestaande draagmuur naast de keuken wist zij hier een slimme oplossing voor te vinden.
Rondom de muur ontwierp ze een meubel met aan de ene zijde een koffiehoek en aan de andere zijde de keuken. Ronde vormen en zachte, neutrale tinten bepalen het beeld, met een spannend contrast door kobaltblauwe accenten, zoals barkrukken en een opvallende lamp.
“Die lamp lijkt een designstatement, maar kostte slechts een paar tientjes,” vertelt Duijkers lachend. “Het frame is gemaakt door de aannemer, waarna we er een ledstrip omheen hebben laten lopen.”
Ze benadrukt dat het budget bewust wordt ingezet. “Ik besteed het geld van mijn klanten graag aan materialen die het waard zijn. Voor stylingdetails zet ik mijn creativiteit in om iets bijzonders te creëren. Misschien komt dit nog uit mijn ervaring als keukenontwerper. Ik vond het altijd leuk om het interieurconcept verder uit te denken voor een klant, zodat ze voor relatief weinig toch een beetje meer design in huis kregen.”
Gezellig familiehuis
Tot slot laat Duijkers een project zien voor een groot gezin met vier pubers: een vervallen boerderij-woning die volledig werd gestript. Op enkele kunstwerken en persoonlijke items na was niets het behouden waard.
Het werd een behoorlijke klus waarbij de hokkerige indeling van de woning volledig werd opengebroken. Zo bestond de huidige zithoek in de oude situatie uit een entree, toilet en keuken. De bestaande, betonnen steunpilaren moesten behouden blijven, maar kregen een mooie houten bekleding. De trap naar boven werd verstopt achter een schuifdeur die één lijkt met een kastenwand die feitelijk onder de trap verwerkt is.
De oude, klassieke haard was niet verplaatsbaar. “Ik heb er met verschillende materialen weer een statement van gemaakt. Door veel zwart hout en donkerdere keukenfronten voelt de keuken nu passend bij een boerderij, terwijl hij wel modern is.”
Inspiratie opdoen
Babbet blijft naar nieuwe, geschikte materialen zoeken. Eens per jaar maakt zij met een vriendin die ook interieurarchitect is een designreis naar het buitenland. Verder bezoekt ze Architect@Work, de Dutch Design Week en soms wordt ze meegenomen door leveranciers op een inspiratiereis. “Dat is ook wel nodig, want als ik hier achter mijn bureau blijft zitten, zie ik de bijzondere materialen niet.”
Ze merkt dat het aanbod van materialen wel groter is geworden. “Wat prettig is, want zo heb ik meer mooie producten om mee te werken. Toch is het vinden materialen niet mijn grootste uitdaging. Dat is eerder het werken met aannemers die niet gewend zijn om op dit niveau te werken. Zelf heb ik aannemers in mijn netwerk die dit fantastisch kunnen.”
“Ik ontwerp interieurs waarvoor een hoger afwerkingsniveau nodig is”, vervolgt Babbet. “Bovendien gebruik ik soms materialen en oplossingen waar de aannemer niet aan gewend is. Dan krijg ik nog wel eens te maken met dat ze niet willen of niet kunnen. En dan gaan ze tegen de opdrachtgever zeggen dat het niet kan, waardoor die weer gaat twijfelen. Terwijl, als ik zelf aannemer had mogen aandragen, dan was het gewoon gelukt.
Dat is dus een uitdaging, maar dit werk is juist leuk vanwege de vele uitdagingen waarmee je te maken krijgt. Dit zorgt er ook weer voor dat ik scherp blijf als interieurontwerper. En op mijn manier probeer ik anderen te inspireren en enthousiasmeren om zich te verdiepen in biophiel interieurdesign.”