Goede opvolging is belangrijk voor familiebedrijven. Lang niet alle dochters en zonen willen en kunnen de onderneming van hun ouders voortzetten. Daarom in deze rubriek extra aandacht voor deze bijzondere groep ondernemers. In deze uitgave: De tweede generatie van Loomans Keukens uit Eindhoven.
Fotografie: Ruben Schumacher
Nicole Loomans stond vorig jaar nog met haar man en mede-eigenaar Enrico Fleuren op het podium van de MHK dagen in Huis ter Duin. Ze hadden de gouden Driehoek voor de Mooiste Keuken gewonnen en mogen het deze zomer opnemen tegen internationale MHK-collega’s tijdens de jaarvergadering in Berlijn.
“Och, ik ben gewoon per toeval in de keukenbranche terecht gekomen”, begint ze nuchter. “De modevakschool was leuk, maar het werken in de modewereld niet. Ik had even niets om handen, dus begon ik met het schoonmaken van de winkel om wat bij te verdienen. Op een dag kwamen er klanten binnen, maar mijn vader was er niet. Toen moest ik ze natuurlijk wel helpen. Heel spannend, maar ook leuk. Dat was mijn allereerste echte ervaring.”
Communicatie
Zestien jaar geleden nam ze de winkel over van vader Jos Loomans (76), de oprichter van het bedrijf. Zij doet dit samen met haar man. “Dat is wel bijzonder hoor, een schoonzoon in het familiebedrijf”, vertelt Nicole Loomans. “De verhouding tussen een vader en zijn dochter is natuurlijk héél anders dan die van een schoonvader en schoonzoon.
Ik heb het wel spannend gevonden toen Enrico in de zaak kwam. Voor hen, maar ook voor mezelf. Want, soms was ik het eens met mijn vader en niet met mijn man. Je zit er als dochter en echtgenoot altijd tussen. Maar dat bleek allemaal goed te gaan.
Ik kan iedereen aanraden om alles bespreekbaar te houden. Het is bovendien de kunst om soms toe te geven dat iemand anders een goed besluit heeft genomen, ook al was je het er in eerste instantie niet mee eens.”
Ondernemersdrift
Daar kan vader Jos Loomans over meepraten. Toen zijn dochter en schoonzoon het winkelpand van Loomans Keukens grondig verbouwden, had hij zijn bedenkingen. “Ik dacht dat ik het pand zelf toch zo mooi verbouwd had, dat het nog jaren mee kon. Ik kon alleen maar denken: Wat een investering! Wat een hoop werk! Wat halen jullie je op de hals?! Is dat allemaal wel nodig?
Maar bij de opening moest ik een traantje laten, zo mooi vond ik het geworden. En ik moest ook niet vergeten: In het verleden ben ik eenzelfde grondige verbouwing aangegaan. Alleen leefde mijn vader, de vorige eigenaar van het pand, niet meer om daar iets van te vinden. Zo, zie je maar: Iedere generatie moet zijn eigen draai geven aan het familiebedrijf. Zo blijft het toekomstbestendig.”
Historie
Jos Loomans is dan wel de oprichter en dus de eerste generatie van Loomans Keukens, maar zijn vader bestierde al in de veertig een succesvolle houthandel in Eindhoven. Daarvoor had hij een woonhuis met garage op de Aalsterweg uitgekozen als uitvalsbasis. Een uitstekende locatie, zo bleek later.
“Dit is een van de belangrijkste wegen richting het centrum”, licht Jos Loomans toe. “Bovendien zaten hier op een gegeven moment elf keukenzaken, dus hier ging iedereen naartoe om een keuken uit te zoeken. Nog steeds is dit een belangrijk winkelgebied voor interieurs.”
Voorin het woonhuis zat een showroom, in het achterhuis kon gewoond worden. Dit deed zijn oudste zoon, omdat hij in de zaak werkte. Op het terrein was bovendien plek voor een kleine loods waar de jonge Jos Loomans een doe-het-zelf-zaakje kon beginnen. “Mijn vader stierf jong, hij werd slechts 62 jaar oud. Omdat het ouderlijk huis in de familie moest blijven, is mijn oudste broer daarheen verhuisd. Ik kon dit pand aan de Aalsterweg kopen en heb mijn winkeltje uitgebreid.
We verkochten van alles op het gebied van bouwmaterialen, maar ook keukentjes. Je moet weten, dat waren kleine keukenblokjes, afzuigkapjes en buffetkasten. Mijn vrouw maakte daar dan gordijntjes voor met boerenbont-patroon. Het fenomeen inbouwkeuken bestond nog helemaal niet.”
Nieuw fenomeen
In de jaren dat Nederland kennis maakte met de luxere inbouwkeukens, was Jos Loomans er vroeg bij. Al in 1977 maakt hij van zijn winkel de grootste keukenshowroom van Nederland. “De kranten stonden er vol van. Dit kende men helemaal niet”, herinnert hij zich.
In de jaren die volgden werd zijn ondernemerschap wel op de proef gesteld. “We gingen sanitair voeren, een mooie markt. Maar we kregen enorme waterschade, dat was echt een ramp. Toen hebben we de boel weer opgebouwd en zijn we in de openhaarden gegaan. Je moet bedenken, ik had nog altijd het bouwbedrijf, dus we konden feitelijk alles maken en leveren. Dat was een groot voordeel.
Vervolgens kreeg je in de jaren tachtig te namen met torenhoge rentes. Een vreselijke tijd. Ik heb mijn huis moeten verkopen, maar de zaak kunnen houden. Ik ben op deze locatie gebleven en alles is goed gekomen. Nu maakt de nieuwe generatie weer haar eigen crisissen mee.”
Wijze lessen
“Wat dat betreft hebben we veel van mijn schoonvader kunnen leren”, stelt Enrico Fleuren. “Zo weten we dat, als het moet, we op dit terrein kunnen wonen. Wil je dat? Nee. Maar als het nodig is om te overleven als ondernemer, dan weten we dat we een plan B hebben en dat we bereid zijn om die uit te voeren. Dat is een mindset die kenmerkend is voor succesvolle ondernemers en zeker voor die van familiebedrijven.
Een andere les is het vermogen om ingecalculeerd risico te nemen, zoals het aangaan van een grondige verbouwing. Daarbij moet je natuurlijk ook een beetje geluk hebben. Want, inderdaad, iedere generatie ken zijn crisis.
Nicole en ik hebben bijvoorbeeld vlak voor de financiële crisis verbouwd. Dat hadden we niet een jaar later moeten doen. In 2013 hebben we simpelweg niets verdiend. Maar ook die crisis heeft Loomans Keukens overleefd en we genieten nog altijd van dit prachtige winkelpand.”
“We hebben ook van mijn vader geleerd om altijd nuchter te blijven”, vult Nicole Loomans aan. “Je moet nooit liegen of om de zaken heendraaien. Ook al ben je de beste keukenverkoper van Nederland, soms weet je iets niet. Dat is helemaal niet erg. We zeggen het gewoon en voegen eraan toe dat we het snel gaan uitzoeken. Dan is er niets aan de hand. Deze houding valt in goede aarde bij klanten. Het is voor velen een reden om terug te komen.”
Verloop
Nicole Loomans is blij dat ze uiteindelijk toch in de keukenbusiness terecht is gekomen. En dat ze die nu met haar man kan runnen. “Het is puur door toeval zo gelopen”, zegt Fleuren. “Ik was interieurbouwer toen ik Nicole tegen het lijf liep op Stratumsend, een bekend uitgaansgebied hier in Eindhoven. Na een paar jaar kwam er toevallig een plekje vrij bij Loomans Keukens en zo ben ik hier terecht gekomen.”
Het blijkt al gauw een gouden match. Beide echtgenoten hebben helemaal hun plek gevonden binnen het bedrijf. “Dat ging net zo natuurlijk als de overname”, vertelt Nicole Loomans. “Enrico mag graag in de winkel staan en kan klanten snel helpen bij het vinden van een mooie oplossing. Ikzelf neem de financiële administratie op mij en wordt daarbij niet gestoord door klanten die winkel komen. Ik kom natuurlijk wel eens naar voren hoor, maar vaak kan ik mij echt even goed op iets concentreren.
Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik het niet leuk vindt om een keuken te verkopen. Dat is natuurlijk het mooiste wat er is, want dan kan ik mijn creativiteit kwijt en de klant helpen aan een prachtig interieur. Ik ben en blijf een Loomans.”
Goed besluit
Over het wegdoen van de zaak heeft Jos Loomans nooit spijt gehad. “Ik heb mijn vader jong zien sterven, dus ik wist dat ik tijdig wilde stoppen met werken. Vervolgens werd ik ook nog eens ernstig ziek en was het definitief een goed besluit om de zaak over te dragen. En wat is er mooier dan dat je dochter die met haar man kan voortzetten?
Bovendien ben ik ook niet van de één op de andere dag van de winkelvloer verdwenen. Ik bleef hier nog een paar jaar rondlopen en meehelpen. Eigenlijk is het heel mooi en geleidelijk gegaan.”
Vierde generatie
Komt er nog een vierde generatie ondernemers in de Loomans-familie? “Och, onze dochter is nog maar twintig, maar wel een ondernemer”, vertelt Fleuren trots. “Ze heeft een Instagram account en ze weet daar geld mee te verdienen door bepaalde producten te promoten op een leuke manier.”
“Ik vind het prachtig dat we ook niet weer een generatiekloof opmerken”, vervolgt Nicole Loomans. “Net als mijn vader snappen we soms niets van waar de volgende generatie mee bezig is. TikTok en dergelijke gaat echt onze pet te boven. Onze dochter vraagt zich op haar beurt af waarom we zes dagen per week werken. Wie weet zou zij het op een hele andere manier doen. Veel meer thuis werken bijvoorbeeld.
We gaan het zien. Iedere generatie heeft tijd nodig om zichzelf te ontplooien. Pas dan kun je gaan nadenken over een eventuele overname.”