Joep Verheijen geeft leiding aan een team van negen ontwerpers en stylisten. Z’n ontwerpbureau B-Too richt zich op architectuur en interieurontwerp. De benaming ‘vormgeving’ dekt volgens hem het best de lading. “Alles wat wij doen heeft te maken met vorm. De vorm van een interieur, woonhuis, kantoor, restaurant of hotel. Met name in de particuliere markt is de keuken vaak het vertrekpunt. De klant bepaalt de kaders, daarbinnen gaan we los.”
De ontwerpstudio is gevestigd in de oude wasstraat van Philips. Railgeleiders, rolmechanismen, metershoge ramen en een loge van staal en glas herinneren aan vervlogen tijden.
Waar vroeger de vrachtwagens van de elektronicagigant werden gewassen voor ze weer glimmend de weg op gingen, worden nu de meest creatieve oplossingen en toepassingen voor interieurs bedacht. Op een verhoging in de ruimte staan twee oude directiebureaus van de Philipstop. Ze zijn verworden tot decorstukken net als het enorme schilderij met een afbeelding van een balzaal in het Louvre.
“Een knipoog naar m’n eigen beroepsgroep. Wij nemen onszelf veel te serieus, over tien jaar zijn onze creaties gedateerd en willen mensen iets nieuws”, relativeert Verhijen.
Leefkeuken
Dertig procent van de opdrachten van B-Too betreft particuliere woonhuizen en in zeker de helft daarvan is de keuken de aanleiding om een ruimte aan te passen of te verbouwen.
“Mensen zijn verhuisd, komen in een andere levensfase of zijn van leefstijl veranderd. Eén van de meest gehoorde wensen is dat men graag wil koken en bourgondisch borrelen met vrienden in een leefkeuken. Zeker in oudere huizen is een ingrijpende aanpassing meestal onvermijdelijk en voor je het weet wordt de hele verdieping verbouwd.”
Functionaliteit en vormgeving
Verheijen gebruikt graag vergelijkingen om inzichtelijk te maken hoe hij tegen dingen aankijkt. “Het is onpraktisch om op hoge hakken een boswandeling te maken. Het oogt mooi, maar is niet functioneel. Ook een keuken moet passen bij de gebruikswensen.
Als je als ontwerper je eigen ideeën of voorkeuren doordrukt, dan gaan opdrachtgevers vroeg of laat mopperen en zich irriteren aan de keuken.
Wij maken super mooie keukens, maar als de klant het wil ontwerpen we net zo makkelijk een dertien-in-een-dozijn keuken.”
Filteren en wegstrepen
Om te achterhalen wat opdrachtgevers precies willen is een huisbezoek noodzakelijk. “Natuurlijk let je tijdens het eerste gesprek in de studio op de kleding, bril of schoenen. Maar bij mensen thuis zie je pas echt hoe ze zijn.
Klanten vinden het moeilijk om te benoemen wat ze mooi vinden. Het bepalen van de kaders is dan ook een proces van kijken, aanhoren en wegstrepen. Uiteindelijk blijft een ontwerp over dat past binnen de wensen van de klant en de plattegrond van het huis.
Van elk ontwerp maken we vervolgens een 3D model. Daar zijn we zeven jaar geleden als een van de eersten in onze branche mee begonnen. De opdrachtgever komt naar de studio en ziet met een VR-bril zijn nieuwe keuken.
Zo ontstaat in een heel vroeg stadium het vertrouwen dat de juiste beslissingen worden genomen. Op verzoek passen we met een paar klikken de kleuren of materialen aan. Na de visuele rondtoer hoef ik bijna niets meer uit te leggen. Ze hebben zelf kunnen zien dat er bijvoorbeeld voldoende ruimte is rond het kookeiland.”
Materialisering
Verheijen houdt van eerlijke en natuurlijke materialen, maar goedkopere of imitatie materialen hoeven volgens hem geen afbreuk te doen aan de sfeer of uitstraling van een keuken.
“Eerder kon je aan de kopse kant van een blad of front nog zien of het gemaakt was van namaak steen of hout. Nu zijn alternatieven niet meer van echt te onderscheiden.
Goede alternatieven voor een natuurstenen werkblad zijn Neolith, Dekton en keramiek. Voor de houten fronten is dat gekleurd fineer, hpl of Decolegno.
Wij zijn niet gebonden aan fabrikanten, leveranciers, merken of materialen. Het maakt me dan ook niet uit wie de keuken maakt of waarvan. Wat telt is dat de sfeer en uitstraling wordt gehandhaafd. Uiteraard spreekt voor zich dat het materiaal wel degelijk en betrouwbaar is. En dat de klant er een goed gevoel bij heeft.”
Driehoek en muur
Als Verheijen gevraagd wordt naar een paar van zijn keukenontwerpen laat hij foto’s van een vrijstaande jaren dertig woning in Eindhoven zien. “De opdrachtgever wilde tijdens het koken absoluut niet met zijn gezicht naar de muur staan.
We hebben een groot kookeiland ontworpen waarin ook het spoelgedeelte is verwerkt. Het eiland van Zebrano hout met rvs blad is zo’n vier meter lang, ruim een meter breed en steekt mooi af tegen de kastenachterwand die is voorzien van licht spuitwerk in de RAL 9010.”
Een ander voorbeeld van Verheijen is een keuken in een Spaanse villa met uitzicht op de Middellandse zee. De villa is ontworpen door architectenbureau 123DV en de keuken is uitgevoerd door Culimaat.
“Om in de stijl van het huis te blijven hebben we een driehoekig composiet kookeiland van ruim vier meter ontworpen. Het kookeiland heeft een spoel- en kookfunctie, lades en uitsparingen om het zitten te veraangenamen.
In deze keuken is de achterwand van donker fineer en uitgerust met een wijnkoeler, koelkast en een nis van rvs met koffiemachine en stoomoven.”
Verwondering
Een unieke of een ‘doorsnee’ keuken, wat het ook wordt, Verheijen vindt het leuk om z’n opdrachtgevers te verbazen. ‘”Ik mag graag iets bijzonders in het ontwerp verstoppen, als een soort easter egg.
Zo hebben we in de onderkant van een zwevend HI-MACS werkblad eens een bloem en bij een ander blad de initialen van de opdrachtgever gefreesd. Het werd zichtbaar na het inschakelen van de ledverlichting. Ik geniet van de verwondering op de gezichten en zo wordt elk ontwerp uniek.”
Verwondering is er vaak ook bij het zien van de offerte. Een van de kostenposten die Verheijen erop zet, is een gouden ei van duizend euro. “Dat is voor alle losse momenten dat ik aan het ontwerp denk. Soms krijg ik een ingeving onder de douche, op de fiets of in de winkel. Vormgeving is een continu proces en op de meest vreemde momenten valt het kwartje. Binnen B-Too ben ik de enige die geen uren bijhoudt.”
Urbanisatie en menselijk contact
Over de toekomst van de keuken moet Verheijen even nadenken. De vormgever verwacht een verdere robotisering in de keuken waardoor nieuwe ontwerpmogelijkheden ontstaan.
“Door de technologische ontwikkelingen neemt de hang naar gezelligheid en menselijk contact toe. Het resultaat is meer woon- en leefkeukens. Tegelijkertijd zet de urbanisatie door met als gevolg meer gestapeld wonen zonder keuken. Waarom zou je met de hoge vierkante meterprijzen investeren in een dure keuken als je buiten de deur voor een paar tientjes een hapje kunt eten?”